บทนำ
ปากก็หวาน หุ่นก็เรียกความแข็งขึง ผิวช่างเปล่งแสงออร่า
มีหรือ “สิงหราช เฉิน” จะยอมปล่อยให้หลุดมือ
มันต้องตามไปจับถอดสำรวจให้ถ้วนทั่ว
ทุกซอกทุกมุมยิ่งเมื่อ “แฟนนิง แฮริสัน” แม่ซีไอเอสาว
ที่ปลอมตัวแฝงเร้นอยู่ในรังของมนุษย์ผู้สวมหน้ากากต่อสังคม
เขาก็อยากเปิดดูเนื้อกายหญิงสาวทุกตารางนิ้ว
ขณะที่เธอก็คิดจะปิดซ่อนตัวอยู่ตลอดเวลา
ทำไงได้เขามันพวกอยากรู้อยากเห็น อย่างกับเด็กเพิ่งท่องโลกกว้าง
แม่คุณเอ๊ยคิดจะรีดเชื้ออินทรีไปผสมเทียมอย่างนั้นเหรอ
ไม่ง่ายหรอกมั้งของอย่างนี้ต้องผสมพันธุ์กันจริงๆ
ถึงจะได้มันส์ไปพร้อมๆ กัน “อินทรี เฉิน”
คุณชายเล็กแห่งสกุล “เฉิน” อันยิ่งใหญ่เกรียงไกร
เขาช่างโฉมงามคุณสมบัติเพียบพร้อม ถูกตาต้องใจสาวโสดอยากมี “เบบี๋”
แต่ไม่อยากมี “ผัว” จ้องจะใช้มือรีดเชื้อจากพ่อนกยักษ์
ดังนั้นนกผู้องอาจเช่นเขาจึงซ้อนแผนด้วยการสอนบทเรียนการผสมพันธุ์
ระหว่างชายหญิงในแบบถูกวิธีให้กับหล่อนจนครางกันทั้งคืน
บท 1
เสียงเพลงดังกระหึ่มในผับเรดดรากอน ผับชั้นสูงใต้ถุนโรงแรมเจ็ดดาว ซีดรากอน กิจการอีกหนึ่งภายใต้ร่มเงาอันยิ่งใหญ่ อย่างสกุลเฉิน ค่ำคืนพิเศษเช่นคืนนี้คืองานเลี้ยงสรรค์แบบส่วนตัวของคนในสกุลเพื่อต้อนรับสู่อ้อมกอดครอบครัว ดังนั้นคุณชายสามหรือสิงหราช เฉิน จึงปิดสถานที่ผับใต้ถุนโรงแรมโดยล่อนการ์ดเชิญเฉพาะ ‘ผู้หญิง’ และกติกาการเข้าร่วมงานปาร์ตี้ต้องสวมชุดดำเซ็กซี่เท่านั้น จึงจะมีสิทธิ์เข้าร่วมงานได้
เวลา 21.00 น. เจ้าภาพยังไม่ปรากฏกายหากแต่สาวสวยในชุดสีดำเซ็กซี่ เย้ายวนได้ทยอยกันเข้ามาในงานจวนเต็มพื้นที่ แต่ละนางวาดลวดลายส่ายสะโพก โยกเย้าไปตามจังหวะเพลงเร้าใจในแบบฉบับเฉพาะที่คิดว่าถนัดของตน งานนี้อาหารเครื่องดื่มไม่อั้นที่สำคัญฟรีตลอดงาน
“เลโองานเลี้ยงคืนนี้ม้ากับป๊าขอตัวนะ” ไอยราเอ่ยปากกับบุตรชายคนที่สาม หรือคุณชายสามทายาทคนสำคัญอีกคนหนึ่งในสกุล ก็พ่อนกขมิ้นของม่าม้าไอนั่นประไร
“ได้ยังไงครับม้า ก็ในเมื่อเป็นการเลี้ยงต้อนรับเลโอนี่ครับ” บุตรชายส่งเสียงกระเง้ากระงอด เพื่ออ้อนให้มารดาไปงานเลี้ยงการกลับมาของเขาที่เรดดรากอน ทั้งที่เมื่อคืนวานที่คฤหาสน์มังกรได้มีการจัดเลี้ยงต้อนรับสิงหราช แบบส่วนตัวไปแล้วก็ตามที ก็คนโสดขี้เหงาต้องโหยหางานเลี้ยงเป็นธรรมดา
“ไปกันเถอะม้ากับป๊าแก่มากแล้วไปเย้วเย้ว...กับหนุ่มสาวไม่ไหว เสียงเพลงก็ดังแสบแก้วหู” ไอยราที่นั่งข้างสามีอย่างอาวุธโปกมือปัดให้บุตรชายไปกันตามลำพัง
“ถ้าม้าต้องการอย่างนั้นก็ได้ครับ ในเมื่อที่บ้านเราก็จัดเลี้ยงออกใหญ่โตไปแล้ว งานนี้เลโอก็ตั้งใจเลี้ยงฉลองเฉพาะเพื่อนๆ อยู่แล้ว ถ้าม้าเห็นแบบนั้น เลโอก็ไม่ขัดใจนะครับ ถ้าอย่างนั้นเลโอขอตัวนะครับม้า ป่านนี้ชายเล็กรอแย่แล้ว”
“จ้ะไปเถอะ ถ้ากลับไม่ไหวค้างที่โรงแรมเลยก็ได้นะ อย่าขับรถกลับบ้าน” ไอยราพยักเพยิดให้กับสิงหราช
“ได้ครับม้า ไปนะครับป๊ารูปหล่อ ว่าแต่ป่านนี้พี่ไทเกอร์ กับพี่ดรากอนไปถึงหรือยังน๊า” สิงหราชล่ำลาบิดาและมารดา พลางนึกไปถึงพี่ชายทั้งสองที่สมัครเข้าสมาคมกลัวเมียไปเรียบร้อยแล้ว
และทั้งสองออกเหย้าออกเรือนแยกบ้านไปอยู่ที่หนึ่ง ด้วยเหตุผลของมารดาที่ว่าไม่อยากให้สะใภ้ลำบากในการอยู่ร่วมชายคากับพ่อแม่สามีตามธรรมเนียมคนจีน พยัคฆ์แต่งภรรยาเข้าสกุลก็จริง แต่ต้องไปอยู่บ้านภรรยาเพราะรายนั้นไม่มีใคร ส่วนมังกรแยกไปอยู่เรือนหอที่ไอยรากับอาวุธให้เป็นสินสอดแก่คู่บ่าวสาวในวันสู่ขอ
สิงหราชก้าวไปยังหน้าบ้าน โดยมีรถยนตร์คันหรูสำหรับเขาจอดรออยู่แล้วพร้อมด้วยคนขับที่ยืนรอบริการแด่คุณชายสามแห่งสกุลผู้มั่งคั่ง
“เชิญครับคุณชายสาม” คมเข้มเปิดประตูด้านหลังรถหรูให้กับเจ้านายตัวสูงมาดหล่อ พ่อรวย เสน่ห์จัดจ้าน ในบรรดาลูกๆ ของไอยรา สิงหราชค่อนข้างคมเข้มกว่าพี่น้องคนอื่นๆ ทั้งนี้ด้วยการที่เขาชอบเดินทาง อยู่ไม่เคยนิ่งจึงได้ฉายา พ่อนกขมิ้นจากพี่ๆ น้องๆ อย่างที่เขาเคยเป็น และที่สำคัญพูดจาขวานผ่าซาก ปากกับใจตรงกันเกินไปบางทีก็ตรงมากจนน่าหมั่นไส้
“เอากุญแจมานี่ฉันจะขับไปเอง” ฝ่ามือหนายื่นไปตรงหน้าคนขับรถที่มารดาสรรหามาไว้บริการบุตรชายคนที่สามที่เพิ่งยอมกลับมาอยู่บ้านตามคำขอร้องทั้งบิดาและมารดา สิงหราชเดินทางทั่วทุกมุมโลกไม่เคยชอบคนคอยรับใช้ใดๆ เลยเขามักไปไหนมาไหนด้วยตัวของตัวเอง เพราะชอบอิสระเหนือสิ่งอื่นใด
“แต่...” นายคมเข้มคนขับรถชักลังเล เขาไม่กล้าส่งกุญแจให้กับเจ้านาย เพราะได้รับคำสั่งให้มาตามดูแลรับใช้คุณชายสาม ดังนั้นหากไม่ทำตามคำสั่งเกรงอาญานายหญิงจะลงกบาล
“ไม่มีแต่ฉันไม่ชอบให้คนติดตาม” นั่นคือสิ่งที่เป็นสิงหราชเขาบอกกับคนขับรถเสียงเข้มบ่งบอกสิ่งที่เขาต้องการจริงๆ หาได้ล้อเล่นชวนหัวไม่
“ผม...” คมเข้มหนุ่มวัยสามสิบต้นๆ เสมองไปทางนายหญิงและนายผู้ชายที่ยืนอยู่รอส่งบุตรชายคนกลางอยู่หน้าตึกคฤหาสน์มังกรอันยิ่งใหญ่อย่างเกรงอาญา
“ไม่ต้องเรื่องมากนายคมเข้มรับรองนายจะไม่ตกงานถ้าทำตามคำสั่งฉัน แต่ถ้าไม่ทำนี่สิ...ฉันคงไม่รับรองว่านายจะได้ทำงานอยู่ที่คฤหาสน์มังกรอีกหรือเปล่า” สิงหราชขู่แต่ถึงแม้เขาจะร้ายกาจ ทว่าคนอย่างเขาไม่เคยทำร้ายคนที่อ่อนแอกว่า อย่างน้อยๆ คมเข้มคงต้องมีครอบครัวที่ต้องส่งเสียเลี้ยงดู ดังนั้นเขาทำไม่ลง
“ครับๆ” คมเข้มยอมจำนน แล้วส่งกุญแจรถให้กับคุณชายสามจากนั้นจึงถอยห่างเล็กน้อย
“แค่นี้แหละทำมาอิดออด เอ้านี่...เอาไปใช้” สิงหราชดึงธนบัตรสีเทายัดใส่กระเป๋าเสื้อเชิ้ตสีขาวของคมเข้ม คนขับรถค้อมศีรษะให้เพื่อเป็นการขอบคุณ จากนั้นคุณชายสามเดินอ้อมตัวรถไปฝั่งคนขับ สอดตัวเองเข้าไปในห้องโดยสาร แล้วจึงทะยานยานพาหนะสีดำสุดหรูออกจากบ้านไป
จริงๆ แล้วเขาไม่ชอบรถขนาดใหญ่แบบนี้ เพราะคิดว่าไม่เหมาะกับตนเองโดยสิ้นเชิง อย่างสิงหราชต้องเหมาะกับรถสปอร์ตสมรรถนะแรงๆ ถึงจะถูก แต่ไม่เป็นไรคันนี้ก็ใช้แก้ขัดไปก่อนเพราะตนเพิ่งกลับมาประจำอยู่ที่เมืองไทยอย่างถาวร จากนั้นค่อยมองหารถที่เหมาะกับเขาก็แล้วกัน
ในชั่วโมงต่อมาที่ผู้ชายหล่อเข้ม หากว่าเร้าสุดใจขาดดิ้นจอดรถหน้าโรงแรมซีดรากอน ร่างสูงสง่าก้าวลงจากรถยนต์คันหรู กระชับชุดสูทสีขาวที่เขาบรรจงเลือก เพื่อมาดคุณชายจากนั้นจึงโยนกุญแจให้กับพนักงานรับรถ และคนพวกนี้ทราบดีว่าเขาคือใครในสกุลเฉิน ชายหนุ่มกระตุกยิ้มพร้อมกับยักคิ้วข้างหนึ่งให้กับเด็กรับรถแต่งยูนิฟอร์มเป็นระเบียบของทางโรงแรม จากนั้นจึงก้าวไปยังจุดนัดหมายซึ่งเป็นที่รวมตัวเหล่าบรรดาคุณชายทั้งสี่ คือผับเรดดรากอน
น้องชายคนเล็กกับบิดาของเขาช่างบริหารที่นี่ได้อย่างลงตัว โดดเด่นตั้งแต่ทางเข้าที่จัดฮวงจุ้ยได้ตามหลักศาสตร์ของจีนโบราณ ทั้งน้ำตกที่พ่นออกจากปากมังกรในสระทรงกลมหน้าโรงแรม ทุกสิ่งทุกอย่างไม่มีมุมหรือเหลี่ยมให้ทิ่มแทงสมาชิกในองค์กรอันสูงสุดในการจัดการอย่างชาญฉลาด
และสิงหราชก็ถูกวางตัวให้มาบริหารงานยังโรงแรมเจ็ดดาว อย่างซีดรากอนร่วมกับน้องชาย หลังจากกิจการอิเล็คโทรนิกส์ ถูกขายทอดตลาดไปจนหมด เพื่อลดภาระการบริหาร สู้นั่งกินดอกเบี้ยจากธนาคารแทนดีกว่า บุตรชายคนที่สามอย่างเขาภาวนาให้ตัวเองจับจดอยู่กับที่ได้นานเพื่อร่วมกันกับน้องชายบริหารงานกิจการให้เจริญรุ่งเรืองยิ่งๆ ขึ้นไป
ระหว่างที่คุณชายสามก้าวย่างไปตามทาง เขาก็มองเห็นว่าบรรดาแขกสาวสวยต่างทยอยกันเดินลงไปยังชั้นใต้ดิน ซึ่งเป็นที่บัญชาการผับเรดดรากอน สายตาสาวสวยทั้งสายต่างทิ้งความเย้ายวนเพื่อยั่วเขา แต่ละนางไม่ธรรมดาในการเชิญชวนผ่านสายตาหวานหยาดเยิ้มของตน
เมื่อเข้าไปถึงด้านในซึ่งพบว่าแสงสีเสียงช่างเรียกร้อง และกระตุ้นความคึกคะนองในเลือดชายฉกรรจ์เช่นเขาให้โลดแล่นและยักย้ายไปกับจังหวะเพลงที่ถูกเปิดผ่านเครื่องเสียงชั้นดี ไม่ว่าชายหนุ่มเดินผ่านจุดใดต่างก็ถูกแทะโลมด้วยสายตา เขาไหวหวั่นนิดๆ แต่ไม่มากเพราะสาวสวยทุกนางต่างไม่โดดเด่น ด้วยธีมการแต่งกายสำหรับงานปาร์ตี้คืนนี้คือสีดำ เซ็กซี่ เพราะเป็นสีโปรดของสิงหราช เขาชอบผู้หญิงแต่งชุดสีดำ ไว้ผมยาว เส้นผมจะย้อมหรือจะดัด แล้วแต่เสน่ห์ที่พวกเธอจะดึงออกมาบริหารหว่านเสน่ห์ต่อเพศตรงข้าม
แต่ละนางช่างงดงามสะท้านได้ใจ กับการแต่งกายที่เน้นสัดส่วน ไม่ว่าเว้าหรือโค้ง สมส่วนล้วนได้รูป ไม่เน้นสะสมไขมันให้รำคาญใจ สิงหราชยังไม่รู้สึกการตั้งชูชันน้องเขายังอยู่นิ่งสนิทไม่สะท้านๆ สะเทือนต่อเสน่ห์ที่โปรยมาทุกทิศทุกทางสาวๆ พวกนั้นยังไม่มีอานุภาพต่อร่างกายเขาขนาดนั้น แม้พวกเธอสวยบาดใจมากเพียงใดก็ตาม หรือเพราะเขาเห็นผู้หญิงมาทั่วโลก จึงไม่มีสาวสวยคนใดได้ใจไปง่ายๆ โลกช่างสร้างผู้หญิงมาคู่กับความงดงามเขามองจนละลานตา และไม่ลืมส่งยิ้มหวานให้กับพวกเธอในแบบที่ดีที่สุดสำหรับสิงห์หนุ่มหลากอารมณ์
“ไง...อีเกิ้ลพี่ไทเกอร์ กับพี่ดรากอนมายังหรือยัง” ลำแขนแกร่งวางลงบนไหล่ผึ่งผายของน้องชายคนเล็ก ที่กำลังเคลิ้มไปกับลีลาส่ายสะโพก สะบัดเส้นผม ส่งตาหวานกับบรรดาสาวสวยซึ่งเป็นแขกคนสำคัญในงาน
“อ้าว...พี่เลโอมาแล้วเหรอผมไม่ยักเห็น” อินทรีน้องเล็กละสายตาจากสาวสวยชุดดำ ที่กำลังลิงโลดชั่วครู่ ปัดดวงตาพราวระยับมองมาทางพี่ชาย
“นายจะเห็นพี่ได้ยังไงในเมื่อนายกำลังมองนม มองก้นสาวๆ อยู่” ว่าแต่น้องพี่ก็ไม่ต่างกัน อ้าว...ก็ในเมื่อสาวๆ แต่งตัวมาให้ผู้ชายมอง เขาก็ต้องมองเป็นธรรมดา และน้องชายคนเล็กใช่ย่อยเสียที่ไหน ทั้งขี้อ้อนทะเล้นน่ารักปานนี้ สาวๆ ที่ไหนย่อมหลงใหลเป็นธรรมดา อย่าว่าแต่สาวแท้เลย สาวเทียมเก้งกวาง ก็ยังไม่วายหมายตาน้องชายคนเล็ก
บทล่าสุด
#116 บทที่ 116 ตอนที่ 73 เกิดข้อผิดพลาด ลงตอนซ้ำ
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#115 บทที่ 115 ตอนที่ 115
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#114 บทที่ 114 ตอนที่ 114
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#113 บทที่ 113 ตอนที่ 113
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#112 บทที่ 112 ตอนที่ 112
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#111 บทที่ 111 ตอนที่ 111
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#110 บทที่ 110 ตอนที่ 110
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#109 บทที่ 109 ตอนที่ 109
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#108 บทที่ 108 ตอนที่ 108
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025#107 บทที่ 107 ตอนที่ 107
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2025
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย้ำรักเลขา NC-20
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













